Hello vrienden ,
We zijn een weekje verder : de ergste lichamelijke schade ,evenals de toch wat gekrenkte eigentrots .... , zijn goed op weg naar herstel !Medisch viel de schade trouwens nog mee: waarschijnlijk kan ik morgen terug langzaam stappen ( blaren onderlinkervoet en wat verbrande voetplank was ergste ,daarnaast zeer pijnlijke quadriceps en als altijd protesterende knie.Ook nog verkoudheid en wat koortsblaasjes door terugval immuniteit ) Tijd om vanop het Griekse eilandje waar ik nog nog een paar dagen mag uitrusten ,wat impressies over deze zeer bijzondere voorbije periode neer te pennen .
Eerst en vooral echter heeeeeeeeeel veel
Dank aan mijn uizonderlijk "Sherpa" team ter plaatse dat ervoor zorgde dat ik de race zelf perfect kon voorbereiden ,dat zorgde voor een vlekkeloze begeleiding gedurende tientallen slapeloze uren op het terrein en dat mij na de uitschakeling opving ,verzorgde en troostte ! Klasse !
Dank aan mijn uitzonderlijk "Sherpa" team in Belgie dat ervoor zorgde dat de communicatie super liep en dat er op het hondje gepast werd !
Dank aan het thuisfront zelf dat via de blog , via mail ,via telefoon en smsjes mij bleef aanmoedigen en ook na de race zeer tof reageerde .
Dank aan mijn collega's Belgische Spartanen en hun begeleiders .We hebben er niet alleen een bijzonder Grand Cru jaar kunnen van maken met 4 aankomsten op 9 maar hebben vooral samen veel lol kunnen tappen en waarschijnlijk stond er voor de eerste keer iets als een "team" aan de start van 's werelds meest tot de verbeelding sprekende ultraloop .Dankzij Rudy die zijn eerste Sparta ster haalde behoren nu 24 Belgen tot het kransje uitzonderlijke atleten (er zijn er maar in totaal een 500 tal in de wereld ) die er de afgelopen 27 jaar in lukten tot bij de tenen bij Leonidas te geraken
Beetje analyse van de race :
De temperatuur viel redelijk mee .Was warm en vanaf 60/70 tot 100 km uur zeer warm maar heeft geen noemenswaardige rol gespeeld voor mijn avontuur
Ik had het parcours verleden jaar met de wagen verkend en stukjes gelopen ,ik had erover gelezen en met ervaringsexperten gepraat maar ben er toch nog door verrast geworden. De heuvels/bergen die na km 80 opduiken zijn veel langer en gruwelijker dan ik mij had voorgesteld of herinnerde . De lange stukken grindpaden in het stikdonker met forse putten en triljoenen steentjes die stillaan door de voetzolen prikken sloopten mij meer en sneller dan verwacht ,de afdalingen werden na 120 km een foltering .Technisch punt van aandacht : mijn kop- en handlamp waren ondermaats.
Mijn voeding klopte redelijk .Emmers water ,sportdrank ,cola ,warme thee met honing aangevuld met vooral gels en bananen hielden mij op de been . De diarree ergens rond 120 km in een steile afdaling onder een wondermooie sterrenhemel was niet bepaald comfortabel maar toen nog zeker geen aanleiding voor zeer grote zorgen .
Pijn en blessures vielen alles bij mekaar mee . Ik had de klassieke dips elke 30/35 km maar kon deze door de ervaringen van de voorbije ultralopen mentaal goed verwerken (je weet dat die dip gaat komen maar je weet ook dat je erdoor gaat komen na een tiental km ) .Knieen, lies ,rug en diverse spieren gaven om beurt of samen pijnsignalen af maar zoals met de dips heb je geleerd hiermee om te gaan en te wachten tot ze overgaan ( en dan vervangen worden door een andere pijn.... ) Ergste was de pijn onder voetzolen en de blaarvorming ,zeker een punt dat moet verbeterd worden bij eventuele andere ultralopen.
Wat ging dan fout zodat ik na 160 km de tijdslimiet van dat controlepunt niet meer haalde : waarschijnlijk een combinatie van
Een gebrek aan basissnelheid ( ook talent genoemd .... ) : ik ben er nu van overtuigd dat je voor dit avontuur vlot een marathon moet aankunnen onder de 3 u15 en op een 100 km onder de 9u 30 moet kunnen blijven .Deze basissnelheid moet ertoe leiden dat je vooraleer aan de Sangaspas te beginnen op 160 km je zeker een voorsprong van +- 45 minuten hebt op het afkaptijdschema. Ik had 40 minuten na 125/130 km maar vanaf dan begon die zienderogen te slinken naarmate de hellingen bleven duuuuuuuuuuuuuuuren .Toen ik op 3,5 km van de Sangas was met nog een verschrikkelijke helling van 3 km te overwinnen en de meelevende maar al bedenkelijk kijkende race-offical mij meldde dat ik nog amper 8 minuten voorsprong had begonnen de gordijnen dicht te gaan en de grauwe werkelijkheid tot mij door te dringen..... .
Leeftijd . Beste kans op slagen lijkt mij te beginnen als je rond de 40 / 45 bent . De uitzonderingen zoals Luc bevestigen volgens mij de regel
Mijn gebrek aan trainingen in berglopen en trails . Ik ben ervan overtuigd dat ik een race van 200/ 250 km op vlak terrein nu aankan .De Sparta is echter van een volstrekt andere orde met na een "opwarming "van 80 km( tegen best 10/u) nog een 160 km lange opeenvolging van kilometerlange hellingen en afdalingen tussen 5 en 25 graden op soms zeer geaccidenteerd terrein . In feite 1 lange intervaloefening waarbij lopen zeer gedoseerd moet kunnen afgewisseld worden met snel stappen ,steeds met 1 oog op de tikkende tijdsklok. Trainingen op Pajottenlandhellingen van 1 km ,ook al herhaal je ze 4uur na mekaar ,zijn voor mij volstrekt onvoldoende
De Vraag der Vragen : begin ik er opnieuw aan ......
Onmiddellijk na de race was dat een zeer uitgesproken en definitief NOOIT MEER .Dit is een maatje te groot voor mij ,heb 10 % te weinig basistalent en de tijdsklok doet daar elk jaar nog een ongenadig percentje bij .Conclusie was dus duidelijk
Nu is het nog altijd NEEN maar al wat twijfelend . Collega's Spartanen proberen mij ervan te overtuigen dat het zonde zou zijn de 5000 km training op 9 maanden tijd ,de vele ultralopen en de waardevolle ervaring op het terrein zelf zomaar weg te gooien En er blijft natuurlijk het feit dat het meemaken en mogen meedoen aan dit event alleen al een fantastisch feest is . Maar het gezonde verstand ( of wat ervan overblijft na het afgelopen bijzondere jaar .... ) heeft ook zijn wetmatigheden : hoe krijg ik in godsnaam die 10 % basissnelheid die niet in mijn genen zit gecompenseerd ?????
Daarnaast was ik door mijn Sparta -obesessie het afgelopen jaar natuurlijk ook niet de meest sociale .... Familie,vrienden, andere sportieve ( en culinaire en andere ... ) activiteiten die ik ook bijzonder graag doe hebben er allemaal onder geleden .
De NEEN voor deelname is dus zeker definitief voor 2010 .Daarna zien we wel ( ik heb door mijn gepresteerde tijd in de 100 km van de Nacht van Vlaanderen dit jaar nog deelnemingstoestemming Sparta tot editie 2011) en ondertussen gaan we in 2010 zeker nog wat marathonnetjes en waarschijnlijk wat 100kmwedstrijdjes en trails meepikken om de conditie op peil te houden
Maar een definitieve JA is er zeker voor wie gebruik wil maken van mijn ervaringen en lidtekens om zelf aan de droom te beginnen .Ben voor 2010 beschikbaar als Sparta raadgever ,biechtvader, trainingsmaatje en Sherpa tijdens de race zelf als een van jullie hier iets zou mee kunnen . En ik kan aan iedereen die +- binnen de bovengenoemde criteria van basissnelheid en leeftijd valt en dit kan combineren met een "Spartaanse" discipline en karakter alleen nog maar eens garanderen dat dit Event alle andere ultraloopevents bijzonder ver in de schaduw stelt en thuishoort in de categorie "Uitzonderlijk " zoals een "Ironman Hawai" droom voor de triatleten en de " Crocodile "droom voor de moutainbikers.
Tot horens en nog eens 246000 keer bedankt voor alle steun !
Marc
